Σάββατο, 18 Ιουνίου 2011

Γι’αυτόν τον έναν …


που είπε να σταθεί για λίγο
να μυρίσει  και να μυριστεί
ό,τι αλλιώς δεν νιώθεται
έχω να πω πως άργησε
και παρόλο που σκιάζομαι
τα αποκαΐδια
μαζεμένα στη γωνιά τα σάρωσα
να τα’βρει το πρωί
σημάδι πως τον περίμενα πολύ

ένα βήμα πιο κάτω η θάλασσα .. πάντα

35 σχόλια:

Evanescence είπε...

http://www.youtube.com/watch?v=cy9-epdDw9E

Δεν υπάρχει τέλος πριν από μας :)

Μαζί σου!

Μαριάνθη είπε...

Η θάλασσα που όλα τα αρμενίζει...
καλό σου ξημέρωμα, με του Ιούνη την αύρα.

Γιώργος είπε...

Δεν το πιστεύω πως η Αγάπη αργεί...

Κι ας κάνει χρόνια...

Μας δοκιμάζει...

Καλό ξημέρωμα!

Αστοριανή είπε...

..Α! μη νοιάζεσαι και πολύ!
Δικό του το χάσιμο!
Εσύ, κράτησε το απόθεμα ατόφιο σε μιαν άκρη... κάποια ώρα απροσδόκητη
θα θεωρηθεί πολύτιμο.
Σε φιλώ, κουκλα μου,
Υιώτα
αστοριανή
ΝΥ

~reflection~ είπε...

Όσο πιο κάτω
τόσο πιο ΨΗΛΑ στην ΜΕΣΑ ΟΡΟΣΕΙΡΑ μας...

βρέθηκα να τον περιμένω τόσα "πόδια" Ταξιδιού πάνω από τη θάλασσα
και τα διπλάσια πάνω από τους Ανθρώπους..

ήξερα..

αν δεν ερχόταν ηταν Άνθρωπος
ακομη
και μετά από τόσο φλύαρο ΈΡΩΤΑ...

αν ερχόταν ν'αφήσει το σημάδι του στις Σταχτες μου
ήταν ΕΚΕΙΝΟΣ που περιμενα αιωνες ..... ποιησης και ΖΩΗΣ...


ΦΙΛΙ... πριγκιπισσα....

είπε...

η ζωη δεν ειναι ''ενας'', ουτε εμεις ταματα που κρεμονται απο το σκοινακι μιας εικονας..

καταλαβαινεις τι εννοω;

κανε τα επομενα βηματα :):)*

GiP είπε...

Με συγκίνησες !! Πολύ προσωπικό, κραυγή θα έλεγα, κι ας είναι φραστικά χαμηλών τόνων, σαν και σένα...

Θα έρθει γμτ του !! Όλοι στραβοί και "περίεργοι" είναι ?

Κι όταν έρθει... ε, καλά να' μαι και χορούς που θα κάνω με κάποια νυφούλα - αν με καλέσει στο γάμο της - και θα της λέω : "στα έλεγα !"

Φιλιά ... και δεν το βάζουμε κάτω έτσι ?

Dennis Kontarinis είπε...

Αγαπητή μου Meggie
Ειλικρινά συγκινητική η προσωπική σου κραυγή. Όμως δεν της ταιριάζει και η θέση της απελπισίας.
Πάντα κάποιος δρόμος περνάει από το σπιτικό του καθενός μας.
Την αγάπη μου

ποιώ-ελένη είπε...

προσωπική κραυγή
από έναν υπερευαίσθητο
άνθρωπο σαν εσένα
Μου άρεσε για την επιγραμματικότητα του
φιλί

cloudsinthemirror είπε...

Πρέπει να αναρωτηθείς "γιατί αργεί ο έρωτας;".
:)

konstantinos είπε...

Να γιαυτό σ΄αγαπάω και σε ζηλεύω, δεν τοο κρύβω.
Με πέντε αράδες μας λες τόσα πολά.
Αυτό είναι ποίηση καλή μου Maggie. Οι συνειρμοί που αφήνεις πίσω σου.
Και το καταφέρνεις πάντα.
Σ΄αυχαριστώ για τα ταξίδια που μου προσφέρεις

Καλές βουτιές Καλοκαιρινές

meggie είπε...

Evanescence .. υπάρχει τέλος μέσα μας

όμορφη μελωδία

Μαζί!
φιλί

meggie είπε...

Mαριάνθη μου
η θάλασσα μπορεί να τα χωράει όλα

καλημέρα μας

meggie είπε...

Γιώργο μου
όλα μας δοκιμάζουν
σαν να είμαστε "πειράματα" που χιλιάδες φορές επαναλαμβάνονται ..

την αγάπη μου

meggie είπε...

Αστοριανή μου
δεν νοιάζομαι τόσο όσο μιας στιγμής συλλογισμό

φιλί αγαπημένη μου

meggie είπε...

Κάκια μου
αιώνες όλοι περιμένουμε με τα "Τραγούδια" της δικιάς μας ζωής

σε φιλώ τσιγγάνα μου

meggie είπε...

καρδούλα μου,
συμφωνώ,
ζωή δεν είναι "ένας",
άλλο είναι αυτό

σε καταλαβαίνω, μην ανησυχείς

φιλί καρδιάς

meggie είπε...

Γιώργο μου
σ'ευχαριστώ που πέρασες

στιγμές είναι μόνο "προς τα κάτω" και μόνο η meggie μπορεί να είναι η βιτρίνα τους

καλημέρα φίλε μου

meggie είπε...

Ντένη μου
κάποιος περνάει,
κάτι γίνεται,
κάπως "βολεύεται",
και η κραυγή γλυκαίνει ..

καλημέρα μας

meggie είπε...

Ελένη μου
τα πολλά "λόγια" δεν μου βρίσκονται συνήθως

σ'ευχαριστώ
την αγάπη μου

meggie είπε...

Σύννεφό μου
οι ερωτήσεις αρχίζουν μόλις προσπεράσει, αν μιλάμε για έρωτα ..

:))

meggie είπε...

Κωνσταντίνε μου,
ειδική στους "συνειρμούς" πια ..
ο άλλος τρόπος να τα "μιλάς" όλα.

Οι βουτιές εντελώς απαραίτητες!!
Σ'ευχαριστώ
την καλημέρα μου

ΛΥΧΝΟΣ ΚΑΙΟΜΕΝΟΣ είπε...

σκέψου του αλλιώς. εκείνος σε ψάχνει χρόνια και χρόνια… μα δεν σε βρήκε μέχρι τώρα… γιατί τότε φοβήθηκες, και τώρα κρυμμένη μένεις…

φιλί φωτεινό σαν την ελπίδα!

Ρεγγίνα είπε...

Αν τον περίμενες πολύ, ελπίζω να άξιζε την αναμονή σου.
Αλλιώς τ αποκαΐδια είναι τα δικά του..
Meggie μου μη σπαταλιέσαι..
Θέλω να έχεις αιτία να χαμογελάσεις!

to alataki είπε...

Η αναμονή αξίζει, όταν το αποτέλεσμα τη δικαιώνει Μέγγυ μου.
Φιλάκια...

Εκείνος είπε...

Όταν αφήνουμε "σημάδια" δε φεύγουμε ποτέ πραγματικά. Πάντα κάτι δικό μας μένει, έστω κι αν αυτό είναι τ' αποκαΐδια μας.

Την καλησπέρα μου.

Ναταλία είπε...

Αφήνουμε όμως πάντα "σημάδια";; Μπορούμε πάντα να αφήσουμε "σημάδια";; Κι αν μας ξεχάσουν..;


Φιλιά θαλασσινά Meggie μου

Ναύτης είπε...

όσο συνεχίζεις να γράφεις
τίποτε δεν κάηκε
δεν καίγονται τα όνειρα
ούτε η αγάπη μας
μονάχα η κούραση είναι που μας τυρρανάει
η προσμονη η ρουφιάνα
το παράπονο
τα γιατι
κάθε πρωι
απ τ'αποκαϊδια
φοίνικας πορφυρόχρωμος
μια ελπίδα
ξεκινάει καινούργιο ταξίδι
και πάλι απ την αρχη...
ώσπου να σώσει το καντήλι
γιατι έτσι
και μόνο έτσι
είμαστε καταδικασμένοι να αγαπάμε καλη μου φίλη...
έτσι μόνο!

meggie είπε...

Λύχνε μου,
καλημέρα.
..πολύ κρυμμένη, είναι η αλήθεια.

φιλί

meggie είπε...

Ρεγγίνα μου,
κι εγώ θέλω να ..βρω αιτία για χαμόγελα .. η σπατάλη όμως δεν μ'αφήνει.

πάντα εύστοχη

καλή σου μέρα κορίτσι μου

meggie είπε...

Αλατάκι μου,
όλοι στο τέλος δικαιωνόμαστε ..

κατάλαβα τι λες μάτια μου, όμως η "αναμονή" μπορεί να σκοτώσει και το αποτέλεσμα

σε φιλώ

meggie είπε...

Εκείνε μου,
συμφωνώ μαζί σου.
Πάντα κάτι δικό μας μένει ..
Κάτι είναι κι αυτό

την καλημέρα μου

meggie είπε...

Ναταλία μου,
αυτός, ο Ένας, ποτέ δεν μας ξεχνάει ..
και Ναι, πιστεύω πως μπορούμε ν'αφήσουμε σημάδια, αν και τα φοβάμαι..

η μνήμη δεν είναι τόσο ασθενική όσο δείχνει ..

καλημέρα μας

meggie είπε...

Ναύτη μου
φοβάμαι πως μου λιγοστεύουν και οι λέξεις ..
πολύ το φοβάμαι ..

για να δούμε ..

την αγάπη μου

to alataki είπε...

Φιλάκια Μέγγυ μου και θέλω να σε διαβάζω...