Πέμπτη, 5 Φεβρουαρίου 2009

Απόδραση από το ... καθήκον!!!


Πέρα από τη μέση της ζωής μου, πιθανόν, απέδρασα από το καθήκον κι'αυτό με εκδικείται. Φυσικό κι επόμενο. Θεριό ανήμερο, εμένα θα φοβόταν; Όχι βέβαια.
Και πως άμυαλα σκέφτηκα διαφορετικά;;;
Ζωσμένη χρόνια απ' όλους κι απ' όλα, λύθηκα, αφέθηκα σε μια άλλη … πνοή και τώρα, χωρίς ανάσα, αντιπαλεύω το χρόνο που δεν μου περισσεύει και κυρίως, μα πολύ κυρίως, αντιπαλεύω τη στριγκή φωνή του καθήκοντος.
Ουρλιάζει μέσα στο κεφάλι μου εφιαλτικά και εγώ εκεί, να παριστάνω την κουφή.
Μάταιος κόπος!
Μάταιος πόνος!
Και μέσα στο «μάταιο» η ουσία της απόδρασής μου. Να με δω μέσα στα μάτια … ελεύθερη …

23 σχόλια:

Κωνσταντινος είπε...

Πανέμορφο!

Τόσο ευρύτερα αντιπροσωπευτικό που δε νομίζω να υπάρχει άνθρωπος που δεν θα βρει στοιχεία του σ' αυτό που έγραψες.
Προσωπικά είμαι υπέρ των επαναστάσεων με αιτία και μη.
Και αν ο σκοπός τις επανάστασης δεν εκπληρώνεται πάντα ακέραιος η επανάσταση δε μας γέλασε.

Kαλό μεσημέρι

προφήτης είπε...

είσαι ελεύθερη σε ένα κόσμο κλεισμένο, σε ένα κόσμο φυλακισμένο...
όμως τα όνειρα θα συνεχίσουν να υπάρχω...
και όσο ζούμε θα τρέχουμε...

γιατί υπάρχει η ανάσα μας, η πνοή, η σιωπή και το μπλε της θάλασσας...

καλησπέρα

υ.γ.:υπέροχη ανάρτηση

ΕΥΗ ΚΑΦ. είπε...

υπέροχη αανάρτηση όντως...
καληνύχτα meggie!

Λακης Φουρουκλας - Lakis Fourouklas είπε...

Να σε δεις μέσα στα μάτια ελεύθερη. Αυτό είναι όντως το πιο σημαντικό. Μέρα καλή

ΟΡΕΙΝΟΣ είπε...

Γεμίσαμε καθήκοντα και υποχρεώσεις! Που μας πνίγουν. Ζήσε την ελευθερία σου λοιπόν!

meggie είπε...

Συμφωνώ Κωσταντίνε μου, η επανάσταση δεν μας γέλασε. Τι πικρό!!!!
Εμείς, μας γελάσαμε

Καλό απόγευμα

meggie είπε...

Η σιωπή και το μπλε της θάλασσας προφήτη μου, όπως τα λες. Κυρίως όμως η σιωπή. Δοκίμασέ τη. Έχει πολλά να σου δώσει. Πάρα πολλά. Θα με θυμηθείς.

Καλό απόγευμα και σε σένα

meggie είπε...

Εύη μου, σε ευχαριστώ για τα καλά σου λόγια.
Καλό απόγευμα

meggie είπε...

Ναι Λάκη μου, μέσα στα μάτια ... ελεύθερη.
Μπορεί κάποτε να πετύχει. Ποιός ξέρει;;;

Εβδομάδα καλή

meggie είπε...

Ορεινέ μου, ζω την απόφαση να πετύχω την ... ελευθερία μου. Έστω και η απόφαση είναι κάτι.

Καλό απόγευμα

ενας ανοητος αντρας είπε...

απολογισμος
πολυ νωρις ...πολυ σκληρος
και αδικος
αγαπησε την
κανακεψε την
οχι με ψεμματα..μονο μ'αληθειες

για μια ελευθερια
πραγματικη και ζορικια
καλη σου εβδομαδα

meggie είπε...

Ο απολογισμός ανόητέ μου δεν είναι άδικος, είναι πραγματικά αληθινός. Όσο για το "μία ελευθερία ..." είναι η αγάπη μου για μένα χωρίς ... ψέμματα.
Νάσαι καλά

kryos είπε...

Καλημέρα meggie μου

Ομοιοπαθής κι εγώ και νομίζω ότι είμαι στο κλίμα της ανάρτησής σου ... νομίζω ότι θα μπορούσα να την γράψω κι εγώ :)

Αλλά γιατί ο απολογισμός ? τελείωσε τίποτε για να πάρουμε τον ρόλο του παρατηρητή ?

Να μην ξεχνάς ότι έχει αλλάξει και η οπτική σου γωνία μετά την επανάσταση .... τα μακρινά βρίσκονται σε κείνη τη γλυκιά ομίχλη που ξεγελάει .

Πολύ όμορφο το σπιτικό σου και με καλή αύρα ...χάρηκα που πέρασα .

Να έχεις μια όμορφη μέρα !!!

meggie είπε...

Krye μου καλώς ήρθες.
Κβαντικό το πείραμα δεν είπες; Άρα και συγρόνως παρατηρητής (κι ας το καταλαβαίνουμε).
Εσύ μπορεί να έγραφες ό,τι και όπως το έγραψα εγώ, όμως εγώ, αποκλείεται να έγραφα τα "Μωβ δάκρυα". Τα ένοιωσα πολύ όμως. Ίσως η ώρα που τα διάβασα, ίσως η στιγμή που ήμουν, ίσως ... ποιός ξέρει;

Κι εγώ χάρηκα που πέρασες.
Καλό σου βράδυ

Feli είπε...

Δεν θα πω οτι δεν βρισκω ματαιο κατι...γιατι τα παρατησα...ή μαλλον προσπαθω να τα παρατησω ακομη...για ολα προσπαθεια χρειαζετε...για ολα κοπος...ακομη και για πραγματα που θεωρουμε ματαια...

meggie είπε...

Που είναι "μάταια" Feli μου είτε τα θεωρούμε, είτε όχι.
Όμως και αυτά είναι για να τα ζούμε αν τα έχουμε ανάγκη.
Και τα έχεις ανάγκη εσύ (αν μου επιτρέπεις).

λιμανάκι είπε...

Καθήκον.Είμαι δεσμένη με αυτή την αλυσίδα απο μικρό παιδί...

Αλλά ξέρεις τι σκέφτομαι?Για να βάζουμε πίσω τα θέλω μας και να εκπληρώνουμε το καθήκον μας σημαίνει οτι έτσι είμαστε μάλλον σαν άτομα.

Αν το απορρίπταμε τελείως και ζούσαμε την ζωή μας,πάλι δεν ξέρω αν θα αισθανόμασταν πραγματικά ελέυθεροι..

Μάλλον πάντα θα το είχαμε στις σκέψεις μας

Μόνο στα όνειρα...εκεί μπορουμε να πετάμε χωρίς δεύτερες σκέψεις..

Και στο βλέμμα,που είναι πάντα ελέυθερο



Όμορφο το μπλοκ σου

Χαίρομαι που σε βρήκα

Και που με βρήκες

:)

Feli είπε...

Σου επιτρεπω...εχεις δικιο...απλα με κουρασαν...ακομη κι αν τα εχω αναγκη...

meggie είπε...

Λιμανάκι μου τα λες πολύ σωστά. Έτσι είμαστε ως άτομα, δεμένα με το καθήκον, αλλιώς θα είμαστε άλλοι αλλά τότε μπορεί να μην υπήρχαν ... οι σκέψεις. Ευτυχία ή δυστυχία αυτό, ποιός ξέρει;;
Τέλος πάντων, ό,τι είμαστε, είμαστε.

Έστω, στα μάτια ... ελεύθερες.
Κι εγώ χαίρομαι που ... βρεθήκαμε.
Καλημέρα μας

meggie είπε...

Γι'αυτό Feli μου, ηρέμησε.
Ήσυχα, αργά, σιγανά, μοναχικά κι όλα θα πάρουν το δρόμο τους.
Καλή σου μέρα

Odiporos είπε...

Πολλές φορές το οριζόμενο ως "καθήκον" συγκρούεται με τις δικές μας προτεραιότητες και τότε ακολουθεί η μάχη, η σύγκρουση και ο πόνος.

Ιδανικό η σύμπραξη των επιλογών μας να είναι και το εσώτερο καθήκον μας και τότε θα είμαστε πραγματικά ελεύθεροι.

Μεγάλη καλημέρα

meggie είπε...

Οδοιπόρε,
εσώτερο καθήκον σαν εσώτερη ανάγκη. Έτσι το "διαβάζω" και ναι τότε η σύμπραξη οδηγεί στην ελευθερία.

Και σε σένα μια μεγάλη καλημέρα

Nefelovatis είπε...

«Καλύτερα μιας ώρας Ελεύθερη Ζωή», είναι αυτό που στο μυαλό έρχεται…

Καλό ξημέρωμα…