Τετάρτη, 4 Αυγούστου 2010

Φωτογραφία ο Θάνατος ... ταινία η Ζωή

Τα από μέσα πέθαναν

Μια φωτογραφία ήταν

Τα απ’ έξω αλλοιώθηκαν

Μια ταινία ήταν

Φωτογραφία ο Θάνατος, ταινία η Ζωή

Οι καθρέφτες ξεκρεμάστηκαν

Είδωλα ανεστραμμένα έδειχναν

Τ’ άστρα γινήκαν θαυμαστικά

Σκαλωμένα στο ταβάνι

Να κοιτάζουν από ψηλά, ψυχρά κι αναίσθητα

Τι διάβασα χθες βράδυ;

Η σκέψη αισθάνεται!!!

Τι αισθάνθηκα;

Πολλά, πολλά παράπονα

Από κάτι που το λένε Έλεος

Πόσα άλλα μέσα σε μια μέρα;

Έλεος



Κάτι εκεί χαμηλά αναβοσβήνει

Φώτα!!!

Εκεί θα πάω

27 σχόλια:

meggie είπε...

και τώρα ... τίτλοι τέλους...

να είστε όλοι καλά

Ναύτης είπε...

έϊ...

πστ;

;)

Γουΐκα είπε...

Πριν από λίγο στην A PINK DREAMER διάβασα ότι πρέπει να καταλάβουμε επιτέλους ότι είμαστε ένα μοναδικό αστέρι, πολύτιμο στον όμορφο ουρανό. Τα μάτια σου ακόμη λάμπουν. Κοίταξέ τα στον καθρέφτη και μη χαλάς την ομορφιά τους με δάκρυα. Δεν αξίζει. Για κανέναν. Ίσως μόνο για έναν, αλλα......

kakia_p είπε...

Είναι από τις λίγες φορες που δεν θελω να σχολιάσω το κείμενο.
Μόνο να ρωτησω:
Ποιος σε πληγωσε πριγκιπισσα?...

Ποιος άντεξε να φερει στα χειλη σου αυτα τα νοήματα?...

Drmakspy είπε...
Αυτό το σχόλιο αφαιρέθηκε από τον συντάκτη.
Drmakspy είπε...

Θα συμφωνήσω με την kakia... Ούτε εγώ θέλω να σχολιάσω... Ίσως ούτε να ρωτήσω... Απλά να πώ ότι θύμωσα θέλω.... Δεν ξέρω με ποιόν, αλλά θύμωσα...

Ναύτης είπε...

θέα κορινθιακος
καρέκλες στη θάλασσα
μεζέδες
τσίπουρο
δροσια
αντροπαρέα
τραγούδι: μια βραδυα στην αμφιάλη

αφιερωμένο ρε

:)

με πολλη ξέρεις-τι

tsouxtra είπε...

Δε μου αρέσουν οι τίτλοι τέλους..
Πάρτους πίσω ακούς?
Σε περιμένω..

ΠΡΩΤΟΠΛΑΣΤΗ... είπε...

"Τίτλοι τέλους..."

Τέλος επεισοδίου......;;; (θέλω να πιστεύω)

"...Η σκέψη αισθάνεται..."

Κι η ταινία...φωτογραφίες στη σειρά δεν είναι; Πολλές, διαφορετικές...

Προσωρινή παύση, meggie μου, ε;;;

meggie είπε...

έϊ ναύτη,
πιες ένα τσίπουρο και για μένα
μεσοπέλαγα βρέθηκα και δεν είχα εφόδια
και ξέρεις κάτι ...
πολλές φορές, διαβάζοντας τους γύρω μου, ένιωσα παρείσακτη ... σαν το "τι θέλω εγώ με τους ερωτευμένους" ... αλλά υπάρχουν και ... μακροβούτια ... οπότε, κάπου χωράω κι εγώ ανάμεσα ...

νάσαι καλά

Νικόλας K. είπε...

Γεια σου meggie
Είναι φορές που θέλουμε να μιλάμε με όλους, άλλες πάλι δεν θέλουμε να βλέπουμε κανέναν...
Κάνε αυτό που σε κάνει να νιώθεις ελεύθερη... Οι άνθρωποι έρχονται και παρέρχονται...
Ξέρεις τι είναι αυτό που μας υποδουλώνει σε όλα αυτά που κάνουμε: το πνεύμα μας και όχι το σώμα μας...
Να είσαι όσο πιο καλά μπορείς!
Τα λέμε, γιατί θα επιστρέψεις ξανά:-)

meggie είπε...

Γουΐκα μου,
οι καθρέφτες ... απατούν,
εδώ απατούμε εμείς, εμάς.
Μπέρδεμα και οι τελίτσες.
Άστα να πάνε όλα τελικά ... κάπως έτσι μόνο διαφεύγεις...

Τα φιλιά μου (ανακρίτριά μου)

meggie είπε...

Κάκια μου,
η απάντηση είναι ΜΙΑ,
ΕΓΩ με πληγώνω, ΕΓΩ τα γράφω αυτά και όχι μόνο το ομολογώ, αλλά το κατανοώ και πλήρως. Πως να με ... δικάσω δεν ξέρω ακόμα ...

Σε φιλώ ψυχή μου

meggie είπε...

Σπύρο μου,
σωστός στο συναίσθημα,
θυμός μου βγαίνει κι εμένα για μένα ...

Νάσαι καλά

meggie είπε...

tsouxtra μου, θα έρθω ...

Τα φιλιά μου

meggie είπε...

Εύα μου,
το "η σκέψη αισθάνεται" είναι ρήση του Έλιοτ,
η δική μου είναι το "ψυχανέμισμα" και μάλλον ταυτίζονται.

Οι ταινίες είναι στη σειρά φωτογραφίες αν φας, προφίλ, τριών τετάρτων υπό γωνία, υπό ειδικές σκιάσεις και φωτισμούς που πάντα κρύβουν ίσως τα σημαντικότερα έως της τελικής φωτογράφισης που δεν μπορεί να κρύψει τίποτα.

Μη ρωτάς ψυχή μου για το "τέλος", κανείς δεν ξέρει τίποτα.

Σε φιλώ και σε σκέφτομαι

meggie είπε...

Νικόλα μου,
αν υπήρχε επιλογή μεταξύ του "κάτι" και της "ιδέας", θα διάλεγα οπωσδήποτε το δεύτερο.
Ιδιαίτερα ρομαντική ε;;
Ο καθένας με το ... πνεύμα του τελικά αλλά εγώ έτσι είμαι.

Θα τα πούμε
νάσαι καλά

Ναύτης είπε...

λοιπον
(και είμαι κι από τσίπουρα...)
κοίτα σύνελθε μην γίνω από ναύτης πεζοναύτης, πού΄λεγε κι ένας ανώνυμος, και κανω απόβαση μετα των αλλοθρήσκων εκει που είσαι...

σταμάτα να αυτοτιμωρείσαι και όχι άλλο κάρβουνο! τό'χουμε ξαναπει

όσο για το τι δουλεια έχεις εσυ μ'όλους τους ερωτευμένους, είναι που είσαι περισσότερο απ όλους...

αλλα κι αυτο το ξέρεις...

χαμογέλα ρε!

:)

Γουΐκα είπε...

Δεν απατούν όλοι οι καθρεφτες. Υπαρχει ο καθρεφτης της ψυχής που λέει αλήθειες. Το θεμα είναι πόσο έτοιμοι είμαστε να τον ακουσουμε; Πιες λίγο τσίπουρο που προτείνει ο Ναυτης, ή λίγο κρασί που αρέσει σε μένανε. Μέσα από τη ζάλη αυξάνονται οι αντοχές και δεχόμαστε πιο γλυκά τις πιο μεγάλες αλήθειες.

to alataki είπε...

Γλυκό μου κι ευαίσθητο, να θυμάσαι πως κάθε τέλος σημαίνει μια καινούργια αρχή.
Σ'αγαπώ πολύ...

Nefelovatis είπε...

"Η σκέψη αισθάνεται!!!"

Υπέροχο!

Καλό απόγευμα...

Φυσικένια είπε...

Aχ, μωρέ Μeggie... Τι να 'ναι κείνο που σε πλήγωσε τόσο...

Ελπίζω να βρεις το αστέρι σου στον ουρανό ψυχή μου και να ξανάρθεις γρήγορα...

φιλιά πολλά!

meggie είπε...

Ναύτη μου,
καθώς είδα στον ενυδρείο σου, ούτε τα τσίπουρα κάνουν τίποτα, ούτε οι ... πεζοναύτες ...
μόνη ελπίδα ο χρόνος και ... ας ξεκινήσουμε το μέτρημα ...

τα λέμε, λέμε

meggie είπε...

Γουΐκα μου,
το θέμα δεν είναι πόσο έτοιμοι είμαστε ν'ακούσουμε ...
όση προετοιμασία κι αν γίνει ο πόνος δεν μειώνεται ...
τσιπουράκια και κρασάκι δεν παίζουν ... μη με βλέπεις έτσι ... πάντα διαλέγω τον πιο δύσκολο δρόμο ...

Σε φιλώ

meggie είπε...

αλατάκι μου,
αυτό που "πρέπει" να θυμάμαι είναι πως και η αρχή έχει τέλος.
Συγκινητικό το "σ'αγαπώ" σου, σ'ευχαριστώ γλυκιά μου

meggie είπε...

Nefelovati μου,
καλώς ήρθες.
Ναι, είναι πράγματι υπέροχο όταν η σκέψη αισθάνεται, ό,τι κι αν αισθάνεται ... μ'αρέσει να αισθάνομαι ...

Καλό σου βράδυ

meggie είπε...

Εδώ είμαι Φυσικένια μου και ... κοιτάω μόνο ... ουρανό ...

Σε φιλώ ψυχή μου