Τετάρτη, 19 Μαΐου 2010

Μια δια βίου … επιθυμία

Ναι, σαν επηρεασμένη από το θέμα της έκθεσης των πανελληνίων, «δια βίου μάθηση» αλλά κυρίως «αυτομάθηση» είναι η αέναη, εφόρου ζωής επιθυμία να είμαι κοντά στα παιδιά μου.

Κι επειδή και πάλι επηρεασμένη από τη «λογοτεχνία» των πανελληνίων, χρειάζεται επεξήγηση η επιθυμία αυτή, λες και ένας γονιός δεν θα την καταλάβαινε αν την διάβαζε, να σχολιάσω επ’αυτής.

Το «αέναη» σημαίνει πως από τότε που έγινα γονιός δεν έχει περάσει ούτε λεπτό χωρίς αυτή την επιθυμία.

Το «εφόρου ζωής» μετουσιώνεται, δραματοποιημένα θα’λεγα μιας και μιλάω σε α’ ενικό, ως αμετάκλητη ενσυνείδηση πως όσα λεπτά διαρκέσει η ζωή μου η επιθυμία αυτή δεν θα μεταβληθεί.

Το «να είμαι κοντά» δεν είναι γεωγραφικό σημείο αλλά μόνο σημείο … χώρου. Σ’εμένα, σαν «είναι», υπάρχει ο χώρος που θα τα περιμένει για ό,τι και για όποιο και για όπως. Όχι άκριτα μα δίχως … συναλλαγές (αυτό ίσως θέλει περισσότερη … ανάπτυξη, αλλά δεν το επιχειρώ γιατί κάτι πρέπει να μείνει και για την … νόηση της καρδιάς).

Και τέλος το «στα παιδιά μου» δεν σημαίνει … ιδιοκτησία σε καμία των περιπτώσεων. Συναισθηματικός χαρακτηρισμός είναι (και μην ανατρέξετε σε … βοηθήματα για τα πιο υψηλά νοήματα της πρότασης χαχα)

Όπως θα καταλάβατε, ναι, είμαι μια μαμά που αγωνιά για το πανελληνίως διαγωνιζόμενo κορίτσι της.

Με την ευκαιρία, κουράγιο σ’όλα τα παιδιά … μας.

18 σχόλια:

Γιαγιά Αντιγόνη είπε...

Με συγκίνησες..
Ηθελα να μη τελειώσει..
Στο κοριτσάκι σου καλή επιτυχία και την ευχή μιας γιαγιάς...

meggie είπε...

Νάσαι καλά Αντιγόνη μου

αχτίδα είπε...

Σου εύχομαι φίλη μου τα καλύτερα για το παιδί σου, μην του δείχνεις την αγωνία σου γιατί το αγχώνεις.Άστο να χαράξει μόνο του το δρόμο του κι εσύ εκεί..δίπλα αόρατη σχεδόν να ανοίγεις την ομπρέλα προστασίας επάνω του όπως μόνο μια μάνα ξέρει.Μου θύμησες παλιές εποχές, αγωνίες ..ξέρεις στην ηλικία σου έγινα γιαγιά και αύριο έχω γεννέθλια 57 ετών!!!

meggie είπε...

Αχτίδα μου σ'ευχαριστώ για τις ευχές σου. Ο καθένας μας με τον καιρό του τα περνάει όλα. "Εκεί που είσαι, ήμουν και εδώ που είμαι, θάρθεις", λένε.
Πάντως η κόρη μου δεν αγχώνεται εύκολα, σ'αυτό ευτυχώς δεν μου μοιάζει.
Τις ευχές μου για τα γενεθλιά σου θα τις παραλάβεις στο σπίτι σου.
Καλό απόγευμα

αχτίδα είπε...

Πέρασα να πω μια καληνύχτα φίλη μου, καλό ΣΚ να περάσεις.

Z. είπε...

Καλησπέρα σε διαβάζω, σχεδόν, πάντα...
Σήμερα θέλω να ευχηθώ επιτυχία στη μικρή.
Οι αγώνες και τα όνειρα της ζωής της να τερματίζουν πάντα με ένα χαμόγελο ικανοποίησης στα χείλη.

* Ευχαριστώ, που βρίσκομαι στη δεξιά στήλη σου!

Coffeemug είπε...

Να βγεί νικήτρια. Και δεν εννοώ τις εξετάσεις. Νικήτρια στη ζωή και να την ικανοποιεί ότι επιλέξει να κάνει στο μέλλον. Χωρίς συμβιβασμούς και περιορισμούς. Να ακολουθήσει την έμπνευσή της. Οι εξετάσεις είναι μόνο ένας μικρός σταθμός/εφιάλτης, σε ένα σύστημα που από το νηπιαγωγείο σε προπονεί όχι στο τί θα μάθεις αλλά στο πώς θα τις περάσεις.

konstantinos είπε...

Δεν υπάρχει μεγαλήτερη χαρά απο το να νοιάζεσαι για τα παιδιά σου. Είνα το κίνητρο για να θέλεις να ζήσεις κι άλλο παρ' ότι κάναμε τη ζωή μας ένα μπάχαλο.
Για την κούκλα σου εύχομαι να κερδίζει πάντα στους αγώνες της και στη μαμά της να έχει πάντα αστήρευτη αγάπη να της προσφέρει

Φιλιά

meggie είπε...

Αχτίδα μου σ'ευχαριστώ για τις ευχές περί του ΣΚ. Το οποίο περνάει εντός της οικίας μου και περιφερόμενη γύρω από τη μικρή η οποία, αυτό πρέπει να το αναφέρω, διάγει βίο ηρεμότατο εις πλήρη αντίθεση με το ... αβίωτο που μου προκαλεί. χαχα

Σε φαντάζομαι στην εκδρομή σου και χαίρομαι για σένα γλυκιά μου

meggie είπε...

Για την Ζ (που κατ'αρχήν δεν κατάλαβα ποια είσαι.

μμμ σ'ευχαριστώ που με διαβάζεις ακόμα κι αν δεν αφήνεις ίχνη κι εδώ που τα λέμε τι να αφήσεις μέσα στη ... μαυρίλα που βγάζω, σχεδόν, μονίμως.
Ελπίζω σε καλίτερες ... μέρες της Meggies μου όμως και ως πιο κοινωνική πλέον θα σε ... βρίσκω συχνότερα.
Σ'ευχαριστώ για την τόσο όμορφη ευχή σου για την κόρη μου.
Νάσαι καλά

meggie είπε...

coffeemug μου καλώς ήρθες.
Αχ, οι εξετάσεις, αχ αυτές οι εξετάσεις.
Κάποτε από υποψήφιο άκουσα τον χαρακτηρισμό "κρεατομηχανή ψυχών" και δεν είχε άδικο.
Τέλος πάντων. Εγώ θέλω να είναι αγωνίστρια και φαίνεται πως διαθέτει την θέληση να αγωνίζεται.

Νάσαι καλά καλή μου

meggie είπε...

Κωνσταντίνε μου δεν είναι θέμα μεγαλίτερης ή μικρότερης χαράς. Αυτή η χαρά είναι εκτός συγκρίσεων. Είναι... ζωή όπως ακριβώς το λες, πέρα από τη δική μας ζωή.

Καλό απόγευμα Κυριακής

Μαργαρίτα είπε...

Ευχές για επιτυχία στην κόρη σου!
Ευχές σε όλα τα παιδιά να βρουν το δρόμο τους!

Z. είπε...

Είμαι...τα "Αποτυπώματα" και όχι μόνον...
Φιλιά
Ζ.

meggie είπε...

Μαργαρίτα μου σ'ευχαριστώ.
Όλου του κόσμου τα παιδιά, ακριβώς αυτό, να βρουν το δρόμο τους.

Νάσαι καλά

meggie είπε...

Ζ μου σ'αναγνώρισα και ως αποτυπώματα. Είδα και το κείμενό σου για την Μπωβουάρ και θα σε βλέπω πια όλο και πιο συχνά.

Φιλιά καλή μου

μαχαιρης είπε...

ΦΙΛΗ
ΣΥΜΦΩΝΩ με το ομορφο κειμενο σου..
Ειμαι κι εγω πατερας παιδιου που δινει φετος...Ειναι το ΤΡΙΤΟ..Το
καλυτερο κοριτσι μου που φετος κανει την δικη της προσπαθεια...[οι
δυο μεγαλυτερες κορες μου ειναι ηδη
φοιτητριες]
ΕΥΧΟΜΑΙ ΤΟ ΚΑΛΥΤΕΡΟ ΓΙΑ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΜΑΣ....ΚΑΙ ΓΙΑ ΟΛΑ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΒΕΒΑΙΑ..

meggie είπε...

Μαχαίρη καλώς ήρθες. Ό,τι καλύτερο και στη δική σου κόρη. Κι εγώ το έχω ξαναπεράσει αυτό το μαρτύριο με το γιό μου (κι αυτός φοιττητής ήδη). Όπως και να το κάνεις όμως η κάθε φορά έχει τη δική της ... χάρη.

Νάσαι καλά